Μια μέρα εκλογών

Χαμόγελα , χειραψίες, αισιόδοξα πρόσωπα, όλα θα πάνε καλά, αύριο μια νέα μέρα ξημερώνει , όλοι για εσένα δουλεύουν. Μα να εκεί στην άκρη ένας σκυφτός μεσήλικας ψελλίζει μια κουβέντα.
- Να ο γιος μου , το καμάρι μου, 6 χρόνια στο πανεπιστήμιο, πήρε και το μάστερ, δουλειά όμως δεν έχει, δούλεψε το καλοκαίρι στα σουβλάκια του κυρ Τάσου τώρα όμως τι θα γίνει;
-Όχι εδώ δεν υπάρχει τόπος για θλίψη, εδώ γιορτάζει ο λαός. Όλα θα πάνε καλά , για όλους υπάρχουν ευκαιρίες, θέλει χρόνο, υπομονή.
-Ναι, ναι έτσι είναι, αχ αχ οι προηγούμενοι, μας κατέστρεψαν, μας πήγαν χρόνια πίσω, αλλά τώρα είμαστε εμείς εδώ.
Να και η κυρία Λίτσα, καθαρίστρια που και που στο παιδικό σταθμό, σέρνει και τα τρία της παιδιά, ο Διονύσης, η Ματίνα και το μικρό της ο Λευτεράκης. Του έχει αδυναμία του Λευτεράκη, όταν ήταν ενός έπαθε κακιά αρρώστια, έγινε καλά, δόξα το θεό, αλλά τους έφυγαν όλα τα λεφτά, πούλησαν και το σπίτι. Αχ ο κυρ Μάκης δουλεύει δυο δουλειές τώρα να τα φέρει πέρα.
-Τι θα γίνει θα δουλέψω φέτος στο παιδικό; πότε θα πληρωθώ τα περσινά εδώ που τα λέμε;
-Μην ανησυχείς κυρ Λίστα, τώρα τα πράγματα αλλάζουν, υπάρχει ο Καλλικράτης θα ανοίξουν οι δουλειές, να θα ανοίξουμε και δικά μας ιατρεία.
-Όχι μα όχι δεν είναι ο Καλλικράτης δικιά σας δουλειά, εμείς τον σχεδιάσαμε Καποδίστρια2 τον ε λέγαμε.
Τέλος πάντων, τέλος πάντων
-Μα τι λέτε εσείς εκεί! Εδώ εμένα μου κόψατε από τα 600 της σύνταξης μου, τι είναι αυτά τα πράγματα , πως θα ζήσουμε;
-Τα λαμόγια, τα λαμόγια από εκεί σε αυτούς να τα πεις αυτά. Κάνε υπομονή, εμείς έχουμε σχέδιο, έχουμε χαράξει την σωστή πορεία σε λίγα χρόνια θα παίρνεις και πάλι τα 600 σου και μετά ποιος σε πιάνει μπάρμπα!
Να και η δασκάλα η Τασία, την είχα και εγώ στην έκτη δημοτικού. Κάτι έλεγε τις προάλλες στην λαϊκή, λέει με τον Καλλικράτη το σχολείο αποκεντρώνεται και επιτέλους το σχολείο θα μας κάνει σωστούς πολίτες, καλούς στην δουλεία μας γιατί οι επιχειρήσεις θα αναλάβουν την εκπαίδευση, αυτό ακριβώς χρειαζόμαστε να είμαστε καλοί στην δουλειά μας για να προκόψουμε ως λαός όλοι μαζί. Τότε βέβαια είχε έρθει και η γυναίκα του χασάπη, δεν θυμάμαι το όνομα της, δούλευε εκείνη στο παιδικό σταθμό μέχρι πριν δυο χρόνια. Πω πω τι της έσουρε της κυρα δασκάλας. Αλλά τι τα θες 2 ευρώ οι ντομάτες, είναι λέει Βελγίου, να είναι καλά η ελεύθερη αγορά.
- Τελειώνουμε ,τελειώνουμε, να κλείσουμε τις κάλπες;
- Παρά 10 είναι περιμένετε λιγάκι
Να έρχεται και ο κυρ Σταμάτης ο ναύτης.
- Γεια σου κυρ Σταμάτη, τι νέα από τον κόσμο;
-Τι τα θες, οι πλούσιοι πλουταίνουν, οι φτωχοί φτωχαίνουν, τα ίδια παντού.
-Μα τι λες βρε Σταμάτη στα ξένα τα μέρη ο κόσμος προοδεύει.
-Καπιταλισμός παντού, ξέρετε βρε τι είναι καπιταλισμός; όλα κινούνται από το κέρδος, το κέρδος μας κυβερνάει, το κέρδος μας κατευθύνει, οι ανάγκες του ανθρώπου ικανοποιούνται όταν υπάρχει κέρδος αλλιώς...
-Τι να κάνουμε Σταμάτη, έτσι είναι ο κόσμος, χωρίς αφεντικά δεν γίνετε;
-Σωπάστε εσείς τι είναι αυτά που λέτε, στο πλοίο δουλεύει το αφεντικό; όχι εμείς οι ναύτες θαλασσοπνιγόμαστε και από τον μόχθο μας φουσκώνει η κοιλιά του αφεντικού. Το καράβι σαλπάρει χωρίς αφεντικό, χωρίς ναύτες, τι κάνει;
-Άστα αυτά Σταμάτη και έλα ψήφισε και εσύ να τελειώνουμε, εκλογές έχουμε έλα να πεις την γνώμη σου.
-Μια φορά στα 5 χρόνια να μιλώ, κοίτα να δεις πρόοδο! Ας είναι.
Όλοι ήμασταν έτοιμοι, η δικαστικός, οι εφορευτικοί, οι υποψήφιοι. Ξεκινάμε πάμε, ήσυχα μετράμε, ένα εδώ, δυο εκεί. Καθαρή νίκη έδειξε η κάλπη. Οι κάθονται ήσυχοι, απόμακροι, είναι ένα διάλειμμα για αυτούς, από το πρωί στο πόδι.
Πάμε να δούμε και τους σταυρούς, η ώρα μία. Τέλος το διάλειμμα για τους υποψηφίους, χαρτί στυλό στο χέρι, πίνακες και λίστες ετοιμάζουν. Σημειώνουν με προσοχή ονόματα, σταυρούς μα για κάτσε τέσσερα άτομα σημειώνουν από τον ίδιο συνδυασμό.
- Μα καλά τι σημειώνεται όλοι μαζί, του ίδιου ψηφοδελτίου δεν είστε;
- Σσσσ θα χάσουμε το μέτρημα.
Συναισθήματα μοιρασμένα, εκεί χαρά, εκεί λύπη.
- Μα γιατί τέτοια μούτρα του ίδιου συνδυασμού δεν είστε; το ίδιο όραμα δεν έχετε; είστε νικητές.
- Σσσσ θα χάσουμε το μέτρημα.
Μα τι ρωτώ και εγώ δεν τα βλέπω σαν παιδιά ποιο θα πάρει το τιμόνι στο τρενάκι, γύρω γύρω πάει το τρενάκι, σίγουρη η διαδρομή, ασφαλής πορεία.
Διαλέξαμε τον οδηγό να δούμε πότε θα διαλέξουμε και πορεία.

Παύλου Γιάννης
Ρόδος, 9- Νοεμβρίου 2010